Blog: canini sikmak istemem

Kadıköy'deki evimiz Stereogun. Ortam rahat, müzikler güzel, işletmeciler dost. Ayda bir ben de çalıyorum zevkle. Bu ay Popscene nickli Gökhan Özden'le beraber çalıyoruz. Tanıtım yazısı şöyle. "akşamdan kalma kafanla varabileceğin en kesin çözüm tekrar denemekken hayata umutla bakmayı nasıl becerebilirsin ki? gofretin bitsin, yeniden başla. not defterin bitsin, yeniden başla. şarkın bitsin, yeniden başla. ... kitabın bitsin, yeniden başla. kurşun kalemin bitsin, yeniden başla. işten kovul, yeniden başla. sevgilin terketsin, yeniden başla. kelimelerin bitsin, yeniden başla. sigaran bitsin, yeniden başla. yol bitsin, yeniden başla. [...]

Hadi zamanım da isteğim de var. Biraz da Yuck'tan bahsedeyim. Geçen senenin faydayı kazançlarından bir tanesi. Ama aslında bir kaybın avuntusu da diyebilirim. Zira dağılan Cajun Dance Party'nin devamı niteliğinde. Ama malesef Cajun Dance Party'nin en özel yanı olan gitaristi Robbie Stern'ü kaybetmiş hali. Vokalist Daniel Blumberg'de Cajun Dance Party'deki kadar başarılı değil. Peki ne kaldı da Yuck hala kazanç sayılıyor? Biliyorum cevabı. Evet diğer sıradan indie grupları gibi çoğu zaman. O tonlarca, milyonlarca indie grubunu birbirinden ayırt edebilmenin 2 önemli noktası var. 1.si vokalistleri, 2.si gitaristleri. Evet ikisinde de düşüş var. Albümleri Yuck'ın 12. şarkısı Rubber'ı dinleyene kadar böyle [...]

Daha fazla sessiz kalamadım. Aslında çok da fazla sessiz kaldığımı söyleyemem Miles Kane hakkında. Son 4-5 aydır en çok dinlediğim, çaldığım, önerdiğim adam. Bir konserini atlattık İstanbul'da. 2 gece üst üste Brett Anderson dinledikten hemen sonraki gün. Evet o günün 1-2 haftasına kadar önce bu küçük büyük adamı doğru düzgün tanımıyordum. Brett'i bile umursamamama neden olacak kadar etkiledi beni evet -ki bilirsiniz bunu bana yapmak zordur. The Last Shadow Puppets'da Alex'le çalan çocuktu sadece. Ama bir konser nelere kadir işte. Sıkı çalışma günlerinde ofise giderken ve ofisten dönerken Miles Kane'in gitarlarını, eski grubu The Rascals'ı dinlemeyi beklerken inanın günün her [...]

Bir efsane Drugstore. Şimdi biraz okudum da kariyerlerinde "Tours with Radiohead, Tindersticks, Jeff Buckley and The Jesus and Mary Chain followed" yazıyor. Gel de buradan yak. Onları duyanlar yıllaaar önce küçük çocuklarken Thom Yorke'la düet "El President"tan biliyor. Ben de. İlk defa bir Drugstore albümü dinledim. Zaten 2001'deki "Songs for the Jet Set"ten beri albüm yayınlamamışlar. Sıcak havada serin odada uyuklarken kafanızı meşgul etmek için ideal bir albüm -ki böyle bir ihtiyacınız var mı bilmiyorum, benim var. Düşük tempolu bir albüm. Tempoyu umursamayıp arka sesleri dinlediğinizdeyse beklenmedik sesler yakalamak mümkün. Çok güzel bir atmosferi var albümün. Tavsiye ederim.

Bir Rapture'ı yerin dibine sokma notuna hoşgeldiniz. Nedenini biliyorum. Yaşlanmaya başladım. Artık hopzıp indie şarkılarından hoşlanamıyorum. Hepsini geçtim, gerçekten hepsi birbirinin kopyası davul ritmleri ve gitar riflerine sahip. Vokallerden bir fark yakalama şansı olanlar biraz daha sivrilebilecekler gibi. The Rapture vokalistten şanslı. Ama diğer yanlardan zayıf. Vokalin bazı şarkılara sesi çok yakışıyor ama bunlar da hep tempolu şarkılar. Rapture, Get Myself Into It'ten ileriye gidemeyecek benim için. Öyle görünüyor. Bu albüm için konuşursam da 6. şarkı Never Die Again'e kadar dikkatle hımm hoomm uu yapa yapa dinledikten sonra of ne zaman bitecek bu albüm, kaç şarkıymış, daha anca [...]

Canım çok istedi. Yeter bu kadar ara vermek. Dinlenilmesi gereken bir çok albüm var şu son günlerde. Çok iyi bir site buldum download için. http://newalbumreleases.net artık albümleri uploadla uğraşmayacağım. Zaten buradan bulunabiliyor hepsi. Gayet güzel oldu. Hadi dinleyip yazma vakti.

Suede One Love Festival'a geliyor, Interpol konsere geliyor, Radiohead ve Strokes albüm çıkartıyor. Ben bunların hepsini günler sonra öğreniyorum. Benimle dalga mı geçiyorsunuz? Suede konseri nereden çıktı şimdi? Oha lan!

Şimdi son zamanlarda neler oldu bir toparlayayım; Öncelikle Babylon'da bir Ed Harcourt konseri vardı ki harikaydı. Mikrofonsuz bile söyledi adam. Acaip güzel ve güçlü sesi var. Şaşırdım gerçekten. Tek başına süper bir şov yaptı. Sağ gitarı soluyla çalması beni çok güldürdü, bi de eğlendi espriler yaptı falan. Eğlenceli adammış. Çok güzeldi valla. Absynthe Minded'ı izledim daha sonra. Belçika'dan Preud'homme, Scifo ve Deus'tan sonra çıkan en iyi şey evet. Hiç neye benzediklerini görmemişim. Daha gencecik çocuklarmış hepsi meğerse. Vokalist "yıldızların altında"yı dinlemiş, öğrenmiş ve düzenlemiş. Hiç Belçika sanat müziğinden bir şarkı biliyor musunuz? Yaa. [...]

Gallagher kardeşler Oasis'i dağıttı. Liam da Oasis'ten eski kankalarını toplayıp yeni bir grup kurmuş adı Beady Eye olan. Muhtemelen 1-2 aya kadar Noel'i de yanlarına alıp Oasis adını alırlar. Neyse bahaneyle Beady Eye'in diğer elemanlarının da var olduklarını anlama fırsatı gibi bişey oldu. Gitaristler Gem Archer'ın Heavy Stereo'su, Andy Bell'in Hurricane#1'ı, davulcu Chris Sharrock'ın The La's grupları (The La's elemanı John Power'ın Cast'ini de yazıcam buraya) hakikaten gayet güzel gruplar. Geçen hafta Taksim'e giderken yanımda bir çocuk oturuyordu. Belli ki 18-20 yaşlarındaydı. Hasta adamlarız, yanımızda oturan kişinin ne dinlediğini anlamaya falan çalışırız ya hani, çocuk Oasis dinliyordu. 3-4 şarkı dinledi [...]

Gece'yi daha önce Rock'n Coke'ta izlemiştim sadece. Güzeldi. Kısa bir performanstı festival mantığı dahilinde. Zaman kısıtlı olduğunda hem seyirci hem de grup daha bir heyecanlı oluyor muhtemelen, hadi eğlenelim zamanımız az. Ama bar konserlerinde gece sizin, buyurun gösterin gücünüzü. Şimdi şuradan başlayayım ki Bronx'ta bir tuhaflık var ama ne olduğunu henüz anlayamadım. Aslında sahnenin önünün dar olmasıymış gibi geliyor ama emin değilim neyse. Ses düzeni mi kötüdür nedir bilemedim. Gece'nin sahnesi vasattı malesef. Ama seyirciden kaynaklı olması da çok muhtemel. Ben şarkıların hepsini söyleyen kimseleri görmedim -ki dengi grupların konserlerinde böyle bir "sorun" olmuyor. Grubun canlanmasına engel olan durumun bu [...]

Biraz boşverdim. Nedenim var evet. Bir takım şeyleri konuşarak anlatmak daha güzel ve anlaşılabilir gibi geliyor bana. Burayı vakti zamanında okuyan çoğu kişiyle tanıştım ve bir takım şeyleri onlara yüzyüze anlatmak istedim. Ama, olmuyor. Gerçekten. Buraya izlediğim pek çok grubu yazdım, pek çoğuyla sonradan tanıştım, dertlerimi suratlarına karşı anlattım ama olmuyor. Söz uçar yazı kalır derler, herhalde gerçekten öyle. Bana 1-2 sene önce yazdığım şeyleri söyleyen insanlarla tanıştıkça, onlara konuşarak anlatmaktansa yazarak anlatmanın daha doğru olduğunu kavradım. Konuşma esnasında işin içine içkinin girdiği gerçeği de kavrandı. Askere gidene kadar bloga tam performans dönüyorum. Fazla uzak değil zaten:) Bu sabaha karşı [...]

Mail adresime bir haber düştü acil. Fran Healy solo albüm çıkarıyormuş. Wreckorder adında ve october hangi aya denk geliyorsa onun 4'ünde 5'inde falan. Üstelik kişisel web sitesinde bir şarkısını da yayınlamış adı Holiday olan (Çok çok Travis. Madem solo neden neden nedennnnn???)Aman ha kaçırmayalım hemen. Hadi şimdi de Phil Selway'in hadisesiyle ilgilenelim koş koş koş koş koooş... fran healy - holiday

İnsanda iştah kalmıyor. Bunca zaman neler yaptık? Bi halt yapmadık. Baştan başlayalım, ben Metallica seyrettim. Ben de şaşırdım evet. Tam düşündüğüm gibi iğrençti. Kokuyordu. Ama herhalde bu kadar kalabalığı da biraz zor görürüm. Aman görmeyeyim. Ama bunu hep göreyim; Massive Attack . Bir şehirde Massive Attack konseri varsa, o anda şehrin başka bir yerine giden bir insan salaktır. 3.defa izledim ben ve böyle birşey görmedim. Bu konserde Mezzanine'den baya çok şarkı da çaldılar. Kuruçeşme'nin atmosferi hakikaten çok güzel oluyor, onunla da birleşince muhteşem bir konser oldu yine. Ama şu Dobro nasıl bir [...]

Ben Pavement pek bilmem. Amerikalıların müzikal yaratıcılıklarının İngilizler kadar olmadığını düşünürüm hep. Pavement'la da belki de bu yüzden fazla ilgilenmedim. Ama Onur 'un isteği ve sıkı çalışmasıyla böyle bir gece hazırlığına giriştik. Tanıtım metnimiz şöyle; "90'ların Amerikalı lo-fi kült figürü Pavement'ın tekrar bir araya gelmesi sebebiyle Peyote'deyiz. 28 Mayıs cuma gecesi Roxy Müzik Günleri 2010 birincisi Eskiz , İzmir'den Kilink ve superband Democratic Soul Party, bol bol minimal gürültü ile beraber Peyote sahnesinde. Ayrıca bu geceye dj set ile serdarcharliebrown teşrif edecektir. Bekleriz." Üç gruba da dikkat lütfen. Kilink uzun süredir İstanbul'da [...]

Son zamanlarda canım hiçbirşey yapmak istemiyor. Dinlediğim albümleri yazmak istemiyorum, konserler de hoşuma gitmiyor zaten. Kayda değer şeyler şöyle; "Julian Plenti is... Skyscraper" albümünü dinledim. Hiç hoşuma gitmedi. Zaten Interpol'ü niye bu kadar büyüttüler anlamıyorum. 3-4 şarkı dışında bişey bulamıyorum. Paul Banks da solo albümünde pek farklı bişeyler yapmamış işte. Sadece adı solo albüm. Ne bileyim o kadar da dikkatli dinlemedim ayrıca. peh.. Massive Attack'in Haligoland'inden de beklediğimi bulamadım. Damon Albarn'lı Saturday Come Slow'a taş atıcam burada da. Sesi mi yetmemiş ne şaştım kaldım. Albüm bütün halinde bir eksiklik halinde gibi zaten. Senelerdir buna mı uğraştınız [...]

Suede'in dönüş konseri 20 Mart 2010 Londra'nın ardından 21 Mart'ta Manchester Ritz konserinin mp3 kaydıdır efendim. Suede - Live (Manchester Ritz 21st March 2010) Şarkı listesi; Europe Is Our Playground She Trash Filmstar Animal Nitrate Heroine Pantomime Horse Flashboy Can't Get Enough Everything Will Flow He's Gone The Next Life Asphalt World So Young Metal Mickey Wild Ones [...]

Efendim James 2 mini albüm yayınlayacağını açıklamış. 19 Nisan'da yayınlanacak olan The Night Beforeun şarkılarını da sitelerinde yayınlamışlar. Bize de dinlemek düşer.

Hemi ve Cem harika bir iş yaptılar. Kujo ilk konserini veriyor. Şubat ayının The Veils'le beraber en heyecan verici konseri benim için. Kaçırmayınız. (Ricochet'i hiç izlemedim. O yüzden bişey diyemiyorum) Kujo Myspace B Yüzü

The Verve dağıldı. Hiç şaşırmadık evet. Birkaç ay önce gitaristleri Nick McCabe ve basçı Simon Jones'un yeni grubu The Black Ships'ten haber almıştık. Şimdi de Richard Ashcroft'un planları su üstüne çıktı. The United Nations Of Sound isimli grubuyla 29 Mart'ta "Redemption" isimli bir albüm yayınlıyormuş. Grup elemanlarının kim olduğu bilgisinin bulunmaması grup isminin fasarya olduğu fikrini uyandırsa da duyabileceğimiz materyalle karşımıza çıktı Richard abimiz. Solo albümlerinin soundunu şıp diye akla getiren "Are you ready?"i aşağıdaki linkten NME sayfasından dinleyebilirsiniz efendim. Are You Ready? Ayrıca Kasım ortalarında yayınladığı yeni şarkı "The Journey" videosu [...]

Biz düzenliyoruz diye söylemiyorum, içeriden biri olarak söylüyorum ki çok güzel olacak;)