
Όταν στα μέσα της προηγούμενης χρονιάς ένας σοφός άνθρωπος μου είπε "Για να βρεις χώρο για να βάλεις κάτι καινούργιο στη ζωή σου, πρέπει να βγάλεις κάτι άλλο", ήξερα ότι είχε έρθει το τέλος για τη Χειμερινή Ακαδημία. Θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά για τους λόγους που με οδήγησαν σ'αυτή την απόφαση. Ας πούμε απλά ότι αυτό το blog ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Θα'θελα πραγματικά να ευχαριστήσω όλους αυτούς που συμμετείχαν με οποιοδήποτε τρόπο, 'γνωστούς' και αγνώστους. Όσους είχαν την καλοσύνη να προσφέρουν το θετικό ή αρνητικό τους σχόλιο, αλλά κι [...]

Περίεργη χρονιά αυτή που μας αφήνει. Για τη Χειμερινή Ακαδημία -και όχι μόνο υποψιάζομαι- ήταν σίγουρα χρονιά εσωστρέφειας. Καλώς ή κακώς σε τέτοιες περιπτώσεις θέλει κανείς να στραφεί σε οικείες εικόνες και ήχους οπότε, μια και από ευτυχή σύμπτωση όλα σχεδόν τα αγαπημένα μας ονόματα κυκλοφόρησαν άλμπουμ φέτος, ήταν αυτά ακριβώς τα ονόματα, αυτοί ακριβώς οι ήχοι που αποτέλεσαν το καταφύγιό μας για το 2010. Όσον αφορά τη μουσική και το διαδίκτυο, άρρηκτα συνδεδεμένα πλέον μεταξύ τους, το bandcamp ήταν το νέο myspace, το twitter εδραιώθηκε ως το [...]

1. Den Eneste Ene (The One And Only), [Denmark], Susanne Bier, [1999], *1/2 Η Bier έχει ως γνωστόν αποκτήσει φανατικό κοινό -και διανομή- στη χώρα μας μέσω του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, και αυτό ήρθε τώρα να αποκαλύψει το αμαρτωλό της παρελθόν με το αφιέρωμα στο έργο της. Γιατί αν δεν υπήρχε αυτό το αφιέρωμα αμφιβάλλω για το αν θα μπορούσε ποτέ να παιχτεί αυτό το φιλμ στο Φεστιβάλ, μια καραμπινάτη ρομαντική κωμωδία, γεμάτη κλισέ και στερεότυπα, το απόλυτο flip side των μετέπειτα ταινιών [...]

1. Octubre, [Peru], Diego & Daniel Vega, [2010], **1/2 Λιτό το σκηνικό (μια φτωχογειτονιά στη Λίμα του Περού), φτωχά και τα τεχνικά μέσα της ταινίας των Diego & Daniel Vega . Η ανάγκη και η ανέχεια οδηγούν πολλούς από τους κατοίκους στην πόρτα του σκληρού και αναίσθητου τοκογλύφου Κλεμέντε, η ζωή του οποίου αλλάζει όταν συνειδητοποιεί ότι κάποιους από αυτούς δε θα τους ξεφορτωθεί τόσο εύκολα.. Αξιόλογο φιλμ, έχει μια ιστορία να πει και το κάνει με επιτυχία. [...]

1. Cold Weather, [USA], Aaron Katz, [2010], ** Συμπαθής ταινία μυστηρίου / slacker comedy, σαν ταινία του Woody Allen με λιγότερο καλές ερμηνείες, λιγότερο καλές ατάκες και πιο αργούς ρυθμούς, το Cold Weather θα παραμείνει στη μνήμη μου μόνο για το γεγονός ότι η προβολή του συνέπεσε με την απότομη πτώση της θερμοκρασίας και την οριστική έλευση του χειμώνα. Το φιλμ έκανε πρεμιέρα στο SXSW [...]

Μέρα χωρίς Απιτσατπόνγκ είναι χαμένη μέρα.. 1. Shekarchi (The Hunter), [Germany], Rafi Pitts, [2010], *1/2 Άνισο δράμα από το Ιράν, με απροσδόκητη αλλαγή ρυθμού (μη σας πω και κινηματογραφικο ύ είδους) στο μέσο της ταινίας. Μόλις συνειδητοποιείς ότι ο Rafi Pitts , σκηνοθέτης του Κυνηγού, είναι και ο πρωταγωνιστής της ταινίας, αρχίζουν τα προβλήματα.. Σχηματικοί χαρακτήρες, στα όρια της καρικατούρας (κακός μπάτσος [...]

1. Notre Etrangere, [Burkina Faso], Sarah Bouyain, [2010], **1/2 Νεαρή μιγάδα που ζει στη Γαλλία αποφασίζει να ψάξει την αληθινή της μητέρα, η οποία την άφησε να φύγει από κοντά της στα οχτώ της χρόνια, κι επιστρέφει στη γενέτειρά της, στη Μπουρκίνα Φάσο. Αυτό που παράλληλα ανακαλύπτει είναι η αληθινή της ταυτότητα. Όμορφο και λιτό φιλμ, επικεντρώνεται στους λιγοστούς χαρακτήρες, και αγγίζει ευαίσθητα θέματα χωρίς να γινεται διδακτικό. Να το δω? : Μια [...]

1. Stanka Goes Home, [Bulgaria], Maya Vitkova, [2010] H Stanka είναι μια ηλικιωμένη κυρία, που γυρίζει στο σπίτι της με δυο τσάντες ψώνια. Το ασανσέρ όμως έχει χαλάσει και η ανάβαση στον ένατο όροφο φαντάζει σαν δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι. Έξυπνη ιδέα για ένα μικρό μήκους φιλμ [τα 15 λεπτά σου φαίνονται τουλάχιστο διπλάσια από την αγωνία και το λαχάνιασμα] η οποία ήρθε στη σκηνοθέτιδα όταν συνέβη κάτι αντίστοιχο στη δική της γιαγιά [η οποία όμως έμενε στον τέταρτο όροφο]. [...]

Τρίτο θύμα των περικοπών: η καθημερινή έκδοση του Πρώτου Πλάνου. Ένα άγχος λιγότερο, που να τρέχεις τώρα να το ψάχνεις, να το ξεφυλλίζεις βιαστικά ανάμεσα στις ταινίες.. 1. Donkeys, [UK], Morag McKinnon, [2010], *** Το Donkeys είναι μια γλυκόπικρη, πολύ αστεία και πολύ συγκινητική ταινία, που δ.ε.ν. είναι αμερικανική, οπότε δε γίνεται ούτε μελοδραματική, ούτε γλυκερή, δεν εκβιάζει ούτε το συναίσθημα ούτε το εύκολο γέλιο. Για αυτούς και μόνο τους λόγους πετυχαίνει απόλυτα και κερδίζει δικαίως το θερμό χειροκρότημα και τα 'μπράβο' [...]

Ελπίζω η μέρα να μη φάνηκε από το πρωί.. 1. Mysterious Object At Noon (Dogfahr Nai Mau Marn), [Thailand], Apichatpong Weerasethakul, [2000], ** Παρά την έλλειψη συμβατικής πλοκής, παρά την κακής ποιότητας ασπρόμαυρη εικόνα, παρά την πολύ κουραστική παρακολούθησή του και τις φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους εικόνες / ιστορίες / συνεντεύξεις, το πειραματικό πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ του A.W. έχει όντως ενδιαφέρον, κυρίως αν το αντιμετωπίσεις όπως πρέπει, ως άσκηση ύφους, ως πείραμα. Το συνεργείο του A.W. γυρίζει [...]
![You Will Meet A Tall Dark Stranger, [USA], Woody Allen, [2010], **1/2](http://cdn.elbo.ws/posts/3006372_lg.jpg)
Αν και δε μπορώ να πω ότι υπάρχει έστω και μία ταινία του Allen που να θεωρώ κακή, ή να μετάνιωσα που την είδα, η τελευταία του δε μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον μέχρι τώρα, παρά τις συμπαθητικές της κριτικές και το πολύ καλό καστ. Όταν όμως δεν έχεις άλλες επιλογές εξόδου, ένα φιλμ του Woody Allen δεν είναι καθόλου κακή ιδέα για Σάββατο βράδυ. Και πράγματι, μόλις ξεκίνησε το φιλμ, με την ωραία του αφήγηση και την εισαγωγή των χαρακτήρων, σχεδόν θύμωσα με τον εαυτό μου για τις αρχικές του επιφυλάξεις. Το καστ είναι αναμενόμενα [...]
![Μαχαιροβγά λτης (Knifer), [Greece], Γιάννης Οικονομίδη ς, [2010], **1/2](http://cdn.elbo.ws/posts/2991258_lg.jpg)
Δεν ξέρω αν είναι δίκαιο να κρίνεις μια ταινία με κριτήριο αυτό που περίμενες από αυτή, αλλά εφόσον το στοιχείο της έκπληξης [και στην περίπτωση του Οικονομίδη του σοκ] χάνεται έπειτα από την πρώτη επαφή με το έργο του δημιουργού, νομίζω πως αυτό είναι πλέον αναπόφευκτο. Κι αυτό είναι ίσως το πρόβλημα με το Μαχαιροβγάλτη . Ξέρεις τι θα παρακολουθήσεις σχεδόν από την αρχή, και δε διαψεύδεσαι καθόλου. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα, όλα έχουν ειπωθεί πια στον κινηματογράφο [και τη συγκεκριμένη ιστορία την έχεις ήδη παρακολουθήσει, σε [...]
![Somewhere, [USA], Sofia Coppola, [2010], ***](http://cdn.elbo.ws/posts/2976040_lg.jpg)
Τηρουμένων των αναλογιών, και ας φανταστούμε εδώ πως οι αναλογίες είναι μακρομαλλούσες λυγερόκορμες κορασίδες, των οποίων τα μαλλιά θα τραβήξουμε λιγάκι για να υποστηρίξουμε το παρακάτω επιχείρημα, το Somewhere είναι ένα μικρό Lost In Translation . "Παραιτημένος, τσακισμένος, αποπροσανατολισ μένος, ημι-fucked up ηθοποιός του Χόλλυγουντ ξανανιώνει συναναστρεφόμεν ος μια κατά 30 χρόνια νεότερη ξανθιά αιθέρια ύπαρξη, υπό τους ήχους ενός killer soundtrack". [Να'τες οι 25 λέξεις!]. Το ρόλο της Ιαπωνίας υποδύεται, προσφέροντας απλόχερα το γέλιο, πολύ αγαπητή γειτονική μας χώρα.. Οι αναλογίες [και η [...]
![Homeland (Χώρα Προέλευσης ), [Greece], Syllas Tzoumerkas, [2010], ***1/2](http://cdn.elbo.ws/posts/2953013_lg.jpg)
Ως τυπικός Έλλην δε διστάζω να ομολογήσω ότι είμαι ιδιαίτερα καχύποπτος απέναντι σε οποιαδήποτε ταινία ή οποιοδήποτε άλμπουμ ελληνικής προέλευσης, που αγκαλιάζεται από την εγχώρια κριτική. Από μέτριες, συμπαθητικές ή έστω απλά αξιόλογες δουλειές οι οποίες προβιβάζονται ως δια μαγείας σε αριστουργήματα, έχω χορτάσει τα τελευταία χρόνια.. Η ταινία του Τζουμέρκα όμως με κέρδισε, παρά τις αδυναμίες της. Και είναι αρκετές: Είναι υπέρ του δέοντος υπερβολική, κυρίως σεναριακά. Χάνει λιγάκι τον προσανατολισμό της [ενίοτε και το μέτρο] στο δεύτερο μέρος, σε αντίθεση με το [...]
![The Social Network, [USA], David Fincher, [2010], **1/2](http://cdn.elbo.ws/posts/2935494_lg.jpg)
Οι προσπάθειες που έχει κάνει ως τώρα το Hollywood να αποτυπώσει στη μεγάλη οθόνη οποιοδήποτε θέμα/κοινωνικό φαινόμενο σχετίζεται με την πληροφορική, και ειδικότερα το internet, αποδείχθηκαν, στην καλύτερη περίπτωση, ανεπαρκείς [και όχι μόνο το Hollywood: θυμάται κανείς την αλήστου μνήμης ελληνική ταινία με τίτλο ' Email ' πριν από μερικά χρόνια?]. Προσπαθώντας να εκλαϊκεύσει την πληροφορική και την ορολογία των hacker δεν κατάφερνε τίποτε άλλο από το να φαντάζει σαν τον μεσήλικα θείο, που προσπαθεί να το παίξει cool στα ανήψια του πηδώντας ανεπιτυχώς σ'ένα bandwagon το οποίο πάντα θα τρέχει πιο γρήγορα από τον ίδιο.. Ακούγοντας λοιπόν [...]

Ακόμη θυμάμαι την πρώτη φορά που συνάντησα το όνομα The Radio Dept . Ήταν στη στήλη με τα νέα ονόματα του μήνα του περιδοδικού Uncut [ναι, μπορούσες ακόμη να μάθεις για ένα νέο συγκρότημα από ένα μουσικό περιοδικό], εκεί πίσω μακρινό 2004. Λίγο το όνομα, λίγο η φωτογραφία, λίγο τα κολακευτικά σχόλια του αρθρογράφου, σημείωσα το όνομά τους για να τους τσεκάρω οπωσδήποτε. Λίγες ημέρες αργότερα, άκουσα στο ραδιόφωνο [ναι, μπορούσες ακόμη να ακούσεις ένα συγκρότημα για πρώτη φορά στο ελληνικό ραδιόφωνο] την εκπληκτική εισαγωγή αυτού εδώ του τραγουδιού [...]