
Het album waar ik het meest naar uitkeek dit jaar is zonder enige twijfel de nieuwe van Daft Punk . Na de studioalbums Homework , Discovery , en Human After All , de soundtrack van Tron Legacy en twee livealbums is het inmiddels het zevende album dat (vanaf volgende week) te krijgen is. Eergisteren lekte het album uit en was het te beluisteren op itunes, grooveshark en op andere plekken. En dit vind ik er van. Het album is Disco met een hoofdletter D. Niet zo vreemd, want koning Disco Nile Rodgers, [...]

Lieve Mariecke, Waarom moet ik in sommige verhalen over jou toch zo nadrukkelijk lezen dat je zo geworsteld hebt met een writersblock? Dat heeft een meisje met een stem als jij toch niet nodig? Alsof je je moet verontschuldigen. Alsof we iets gemist hebben. Alsof we voor niets ergens op hebben moeten wachten... Met het sterke openingsnummer bewijs je het tegendeel en zeg je het eigenlijk zelf: I say it's not too late for love it took a while for me to be myself En [...]

Het mag geen geheim zijn dat ik dol ben op Noorse muziek. Elke band die me mailt en vertelt dat ze uit Noorwegen komen hebben meteen een streepje voor op de rest. Zo ook Dråpe. Dit vijftal is inmiddels geboekt voor Roskilde, dus dat belooft wat. Twee jaar geleden brachten ze hun eerste EP uit, en dit jaar komt het debuutalbum ' Canicular Days '. Ik heb hem al mogen beluisteren en het is een fijne zomerfestival-bandje. Het is dromerig, toegankelijk, en soms weer wat ruiger. Ze noemen het zelf Dreampop, en daar kan ik wel in komen. [...]
![[shazam secrets] Don’t Speak](http://cdn.elbo.ws/posts/4934118_lg.jpg)
Het origineel kent iedereen. Het was dè doorbraak van No Doubt. Het liedje, geschreven door Gwen Stefani, die later een bloeiende solocarrière zou hebben maar ook met de band nog steeds optreed. Ze schreef het voor haar ex Tony, de bassist van de band waar ze jaren mee samen was geweest. Hoe moeilijk moet het zijn om dan op het podium zo'n nummer mee te moeten spelen. 'It's all ending, we've got to stop pretending who we are' . Nee, ik zou niet graag in zijn schoenen gestaan hebben. Maar een klassieker, dat vond ik het zeker. [...]

Kodaline heeft weer een nieuwe single, zo wist hun promotor Lorraine me te melden. Ik zag ze eerder op Eurosonic , waarbij ze me eerlijk gezegd een beetje tegenvielen. Maar dat kan ook komen doordat ik toen ik ze zag heel moe was. Om ze nog een kans te geven, besloot ik het nieuwe nummer maar eens te luisteren. Het begint goed met een mandoline, die de sfeer zet. Het tempo zit er lekker in en een orgel en een akoestische gitaar maken de sfeer compleet. Als er dan ook nog een mondharmonica bijkomt is het feestje [...]

Een van de miskopen die ik op albumgebied heb gedaan, was het album van Mishka. Deze broer van Heather Nova had in 1999 een hitje met onderstaande Give You All The Love, een super-laidback nummer wat nergens anders dan in de Caribbean ontstaan kan zijn. De rest van het album Mishka viel dus enorm tegen en heb ik om eerlijk te zijn al jaren niet meer geluisterd. De stem van Mishka is een beetje zeurderig, en na een paar nummers was ik er wel klaar mee. Give You All The Love heeft nog wel een fijne relaxte vibe, [...]

Vorig jaar werd ik door collega Jim getipt over Susanne Sundfør. Omdat we een gezamenlijke interesse hebben in Noorse muzikanten, was dit een zangeres die ik echt móest gaan beluisteren, zei hij. Ze had net een klein hitje gehad met White Foxes , en ik vond het mooi. Wel een beetje engelachtig, wat me deed denken aan Fever Ray, waar ik niet heel erg weg van ben. Op het album stonden naast White Foxes niet echt uitschieters, waardoor ik het vrij snel vergat. En toen, een maand of twee geleden nam ze een nummer op met Röyksopp. [...]

Le Monde Dumas is een Belgisch collectief. Ze maken muziek door onhippe instrumenten te combineren met moderne techniek. Door de grenzen op te zoeken zijn ze anders dan je gewend bent. Ze gebruiken MIDI-input om xylofoons en orgels, maar ook visuele installaties aan te sturen. Behoorlijk advanced shit, maar gaaf om te zien. En op 25 mei staan ze zowaar op het Spring Performing Arts Festival in Utrecht. Via een meisje uit Leuven, Isabel, die bezig is met een studieopdracht voor het vak internetmarketing, werd ik getipt dat je kaarten kunt winnen voor dit festival. En niet zomaar [...]
![[album] Phoenix – Bankrupt!](http://cdn.elbo.ws/posts/4907262_lg.jpg)
Na het briljante Grammywinnende album Wolfgang Amadeus Phoenix waren mijn verwachtingen voor de opvolger hoog. Afgelopen vrijdag werd hij eindelijk beschikbaar in iTunes en ik heb hem meteen aangeschaft. In Deluxe versie nog wel. Zelf hadden ze al aangekondigd dat het album experimenteler en minder poppy dan het vorige zou zijn. Vooruitlopende single Entertainment deed het goed, maar het is geen goede steekproef voor de rest van het album. Natuurlijk, er staan toegankelijke popliedjes op de plaat (S.O.S. in Bel Air, Drakkar Noir, Trying To Be Cool) die zeker niet onderdoen voor eerder werk. Maar het mooie [...]
![[live] Counting Crows](http://cdn.elbo.ws/posts/4905673_lg.jpg)
‘Dat die nog altijd bestaan’, kreeg ik als reactie op twitter toen ik meldde dat ik naar het concert van Counting Crows ging, afgelopen dinsdag in de Heineken Music Hall. Ja, ze bestaan nog. ‘Heeft die zanger nog steeds die dreadlocks’, vroeg mijn collega Govrien de volgende dag. Ja, die heeft hij nog steeds. En Adam Duritz, die zanger dus, zingt nog steeds geweldig. Ingeleefd, theatraal en continu variërend op de zanglijnen. En ja, hij draagt de helft van de teksten af en toe nog steeds meer voor dan dat hij ze zingt. En hij heeft de band, na [...]

Housse De Racket doet het lekker. Niet in Nederland, maar in Frankrijk gaan ze best goed. Na hun eerdere hitje Synthetiseur brachten ze in 2011 het tweede album Alesia uit. Een lekker album p[ een nieuw label (Kitsune) met weer wat catchy nummers. Ook Victor en Pierre (de mannen achter Housse De Racket) komen namelijk uit de Franse disco-scene. Als studiomuzikanten voor Phoenix en Air besloten ze in 2005 zelf een bandje te vormen. Dankzij hun connecties zitten ze dus inmiddels op het label van Philippe Zdar en hebben ze korte lijntjes naar Daft Punk [...]
Het kan snel gaan. Krap twee weken geleden had ik mijn laatste werkdag bij Agis . Een bitterzoet afscheid met lieve woorden maar ook een hoop onzekerheid: ik had nog geen nieuwe baan. Gelukkig stond er voor afgelopen donderdag weer een gesprek op de rol, dus ik had hoop. Afgelopen donderdag ging ik op gesprek bij een internetbureau. Ze waren op zoek naar een communitymanager om in samenwerking met internationale collega's namens een paar grote merken te werken. Kijken wat er op de social media en fora gebeurt, en of het bedrijf daar iets mee moet, heel [...]

Ik moest even denken, maar volgens mij ontdekte ik Sound Remedy op Soundcloud via een remix van het nummer Medicine van Daughter, die daar op die dag hoge oren aan het scoren was, en ben ik hem sindsdien redelijk grijs aan het draaien. Nou was Medicine natuurlijk al gewoon een heel verschrikkelijk mooi nummer, maar wat deze redelijk anonieme producer uit Los Angeles met een voorliefde voor gekke maskers er vervolgens mee gedaan heeft is tamelijk briljant. Sound Remedy is niet van het kleine gebaar en strooit in zijn remixes met flink wat stijlen [...]

Ik sta weer op straat. Na twee en een half jaar met plezier voor Agis gewerkt te hebben, liep eergisteren mijn derde tijdelijke contract af en ben ik weer terug bij af. Werkloos. Thuis. Gelukkig heb ik inmiddels wat meer werkervaring en heb ik dan ook al een paar gesprekken gehad. En deze week weer twee. Het loopt dus aardig goed en ik heb goede hoop dat ik binnen niet al te lange tijd weer aan het werk ben. Wat ik van de vorige werkloze periode heb geleerd, is dat thuis zitten niks voor mij [...]

Een van mijn ex-Placebo matties, Anne Maike, is een theatermaakster. Ze is afgestudeerd aan de Amsterdamse Toneel en Kleinkunst Academie, en ik heb al meerdere voorstellingen van haar gezien. Inmiddels is ze bezig met twee grotere projecten. De ene is een project waarin het volledige decor, inclusief alle rekwisieten gebreid zijn. Daarvoor heeft ze wekelijks een groep breiende vrouwen en een enkele man die ze voorziet van koekjes en instructies. Het andere project is een voorstelling over de Nineties, met de toepasselijke ondertitel Live Your Life Like A Ravemachine . Om ervoor te zorgen dat er lekker [...]

In november ging ik met Fedde naar Madeon. Supervet concert, gave visuals en goeie muziek. Maar minstens zo goed was het voor- en naprogramma. Dat werd namelijk verzorgd door het Nederlandse DJ-duo Mightyfools . Deze jonge gasten (Andy Samin and Jelle Keizer) braken in 2009 door met optredens op Dance Valley en Mysteryland. Omdat ik eigenlijk nooit naar dancefestivals ga, kende ik ze dus nog niet. De muziek die ze draaien en maken is een en al dansvloermateriaal. Pompende beats, heftige baslijnen, en toen Madeon dus net klaar was met zijn set, zorgden Andy en Jelly dat [...]

Ik zag hem al tijdens Eurosonic, maar nu ik zijn album in huis heb, heb ik echt de tijd om hem eens goed te beluisteren. Juan Zelada , want daar heb ik het over, is een Spaanse blues-jazz pianist, maar ik zou hem zelf eerder als singer-songwriter typeren. Hij heeft wel wat weg van Jamie Cullum, Ben Folds in de verte, en misschien een vleugje Van Velzen. En qua looks lijkt hij dan weer op Alain Clark, of Pep Guardiola. Of wat mijn vriendin zou zeggen: een lekkere vent. In 2012 kwam zijn debuut High Ceilings [...]

Een paar weken geleden was ik rechter op het Nederlands Theatersport Toernooi. In twee dagen zag ik ruim tien uur theatersport voorbijkomen, van wisselende kwaliteit. Ik zag teams ten onder gaan door de druk, en andere teams boven zich uitstijgen dankzij een hele fijne tegenstander. Na de voorrondes die redelijk slopend waren kwamen de kwartfinales. Mijn rechtersteam had een kwartfinale gekregen en we hadden het geluk om de winnaar van vorig jaar in onze kwartfinale te hebben. Man Met Snor, een Fries team met enkele oud-studentenkampioenen moest het vooral hebben van de tomeloze energie en de bizarre games [...]
![[album review] Bad Blood](http://cdn.elbo.ws/posts/4832966_lg.jpg)
Na een paar mixtapes en losse nummers kwam vorige week eindelijk het debuutalbum van Bastille uit. Het heet Bad Blood, en is vernoemd naar een van de nummers op het album. Alle nummers die al eerder waren uitgebracht staan ook op het album. Doordoor klinkt het lekker herkenbaar en vertrouwd. Gelukkig zitten er ook nog wat verrassende nieuwe nummers bij, maar daar moet ik nog even aan wennen. De stijl van Dan en zijn vrienden is wel herkenbaar te noemen. Niet in de laatste plaats door de bijzondere zangstem, maar ook door de koortjes en ritmes die [...]

Ik houd van koffie. Nee, herstel, ik ben verslaafd aan koffie! Ik drink aan het begin van mijn dag met gemak al 4 kopjes van het zwarte goud en zónder start ik mijn dag gewoon veel slechter op. Meestal drink ik de rest van de ochtend niets anders dan koffie, tot een uurtje of twee, want dan begin zelfs ik het zat te worden, en nog meer en langer koffie drinken is ook gewoon onverantwoord. Dan krijg ik zo'n stuiterend gevoel van binnen en weet ik dat ik 's avonds ook nog moeilijker in slaap kom dan ik normaal al [...]