
Πρωί Κυριακής, ΚΤΕΛ για το Ναύπλιο. Ένα ήσυχο πρωινό, με το λεωφορείο να διασχίζει αθόρυβα το αγουροξυπνημένο Υπόλοιπο Αττικής όπου κάποτε, όχι πολύ μακριά στο παρελθόν, ένα οικόπεδο αποτελούσε όνειρο ζωής του μέσου Έλληνα, πριν πάρει τη θέση του η Porsche Cayenne. Χωνόμαστε στο τούνελ, και μέσα στο πορτοκαλί ημίφως οι It Hugs Back στέλνουν τους απαλούς ήχους τους να με αγκαλιάσουν* γλυκά. Μέτρο το μέτρο, χιλιόμετρο το χιλιόμετρο, το Ναύπλιο έρχεται πιο κοντά, το περιεχόμενό του επίσης, και η μουσική μοιάζει καθησυχαστική, αισιοδοξη. Νιώθω μια σιγουριά - τη σιγουριά που νιώθει κανείς όταν ξέρει ότι πλησιάζει η πιο όμορφη [...]