
Είναι Παρασκευή πρωί, και γράφω περιτριγυρισμέν η από πράγματα και πραγματάκια και των δυο μας που περιμένουν να στοιβαχτούν στη λατρεμένη βαλίτσα μου που μ'έχει βγάλει τόοοοοσο παλικάρι τόσα χρόνια ( Tripp - από τις καλύτερες αγορές που έχω κάνει ποτέ, έχει βγάλει τα (λίγα) λεφτά της στη νιοστή!) και να μας συνοδέψουν σ'ένα ταξίδι που πριν μερικούς μήνες έμοιαζε με θαύμα (πάλι!). Για πολλούς λόγους. Τελικά όμως θα γίνει. Πάλι. Σήμερα το απόγευμα θα περπατάμε στις όχθες του Μολδάβα , χαζεύοντας τις αμέτρητες ομορφιές της Πράγας . [...]