
Vorige week zette Democrazy Isbells , die stilaan het einde van hun tournee naderen, en Marble Sounds , die met een nieuw album onder de arm pas begonnen met touren, samen op het podium van de Gentse Vooruit . Ik was er voor Indiestyle (mijn korter en minder persoonlijk concertverslag kan je hier lezen), samen met mijn lief en een vriendin. Wat ons alledrie toch wel opviel, en ook behoorlijk stoorde, was hoeveel er gebabbeld werd door het publiek tijdens het concert. Dat fenomeen is me niet [...]

Machu Pichu van The Strokes , dààr moeten we steevast aan denken als we single Future = our home horen van Protection Patrol Pinkerton . Het vijftal uit Tielt, of volgens sommige bronnen Gent, won vorig jaar De Beloften , het door Democrazy georganiseerde rockconcours, en had al een palmares met enkele mooie prijzen: winnaar Melkrockrally , publieksprijs Dé Vedette en finaleplaats Westtalent 2011 . Bram Vermeersch van RifRaf koos hen voor zijn Vi.be On Air -selectie op [...]

Zowel de albumtitel Guilty pleasure als de bandnaam The Happy laten al vermoeden dat we hier te maken hebben met pop, en we worden niet teleurgesteld. De songs op deze plaat klinken lichtvoetig en zijn vaak makkelijk mee te neuriën, of voor wie dat aandurft, mee te zingen. Reinhard Vanberge, violist van Das Pop , verzamelde enkele vrouwen rond zich, waaronder de ravissante Isolde Lasoen (drumster bij onder meer Daan ) en Naima Joris van Isbells . Het vijftal amuseert zich [...]

Méér jaren tachtig dan de opener van het nieuwe album van Orchestral Manoeuvres In The Dark ( OMD ) is quasi onmogelijk: een robotstem die lijkt weggelopen uit Clouds across the moon van Rah Band draagt je op verdere instructies af te wachten. Het wordt meteen gevolgd door wat klinkt als vintage Kraftwerk , waaraan een weinig geïnspireerde zanglijn is toegevoegd ( Metroland ). Het zou in [...]

Wie het album Wayward wind van Matt Watts & The Calicos beluistert, denkt al te makkelijk een nieuw album van The Low Anthem voorgeschoteld te krijgen. Matts stem lijkt immers enorm sterk op die van Ben Knox Miller, frontman van voornoemde band. Ook muzikaal wordt in dezelfde vijver gevist als die waarin Oh my God, Charlie Darwin! zijn oorsprong vond. Die plaat geldt voor ondergetekende nog steeds als één van de allerbeste van 2009 , hoewel ze eigenlijk in de VS al [...]

The Everly Brothers kennen velen onder ons vooral van On the wings of a nightingale , Wake up little Susie , All I have to do is dream en vele andere hits die ze eind jaren ’50 en in de jaren ’60 scoorden. Bonnie ‘Prince’ Billy wist Dawn McCarthy , met wie hij al samenwerkte voor The letting go en een kerst-EP, te overtuigen om samen een coverplaat op te nemen met nummers “die de broers zongen”. Om een goede inschatting [...]

Het publiek droeg The Van Jets gisterenavond op handen in de Vooruit , waar Democrazy hen geprogrammeerd had. De strakke set waarmee de band de toehoorders had verwend, was de respons meer dan waard. Waarom Tim Vanhamel vorig jaar Bed Rugs tot zijn Poulains koos op Studio Brussel , werd doorheen de set van het voorprogramma erg duidelijk. Kleine echo’s van Millionaire en het [...]

Evil coast , dat eind vorig jaar uitgebracht werd als single, maakte een opgemerkte entree in de wereld der muziekblogs. Het Zweedse The Mary Onettes wist met dat nummer zelfs (eventjes) de eerste plaats te bezetten op hypem.com , waar je kan zien over welke artiesten en liedjes het meest geblogd wordt. Het album Hit the waves , waarop we Evil coast terugvinden, kan nu in zijn geheel tot zich genomen worden. En al wie bij Zweeds denkt aan heerlijke popgeluiden, komt alvast niet [...]

Bij de release van een debuutalbum hoort een releaseconcert, en Hear, hear! (a cheer) stelde zijn plaat voor in de Gentse Charlatan . Een paar dagen geleden nog schreven we al wat we vonden van die eersteling, en donderdagavond kreeg de band de kans zich live te bewijzen. Behalve een Brits eiland met een speciaal statuut, een vlag met drie benen en natuurlijk Mark Cavendish, de spurtbom en ex-wereldkampioen wielrennen, [...]

Het Antwerpse Capsule is met Chronisch niet aan zijn proefstuk toe. Toch bleven ze tot nog toe een goed bewaard geheim. Wie kickt op getoonzette gekte, mag deze band echter niet uit het oog verliezen. De invloeden die we op deze plaat horen, zijn zelden Belgisch, en zo overstijgt Capsule de landsgrenzen met gemak. De befaamde “ten seconds of techno” van het Gentse collectief CirQ/Bataclan lijken opgeslorpt in het door een saxofoon erg warme Strada , en wat Grimes [...]

Nog geen half uur heeft Hear, hear! (a cheer) nodig om ons te winnen voor zijn in de slaapkamer opgenomen liedjes op het debuutalbum For people who believe change is something they've lost in a couch . Onder die opmerkelijke naam immers biedt Thomas Verheyen op zijn langspeeldebuut een inkijk in de muziek die hij sinds 2009 maakt. Er was al een EP’tje, en met ruim 26 minuten is dit album ook niet erg groots opgezet, zo lijkt het. Wie er snel bij is, [...]

Over de Ier Adrian Crowley is, sinds hij vorig jaar zijn zesde (!) album I see three birds flying uitbracht, niets dan goeds te horen en op Eurosonic wist hij Indiestyle ook live te overtuigen. Donderdagavond mocht hij het publiek in Opwijk voor zich winnen. De Gentse Joanna Isselé, intussen stilaan bekendheid verwervend als Imaginary Family , opende de concertavond aanvankelijk helemaal alleen op gitaar met [...]

Wanneer je een man als Howe Gelb , die al talloze albums maakte met zijn groepen, nevenprojecten en als solo-artiest, wil introduceren bij je vrienden, kies je meestal één representatief album waarmee ze kunnen beginnen. In het geval van deze Amerikaan echter is het raadzamer, zo leerden we zaterdagavond, om je kameraden aan te raden eens naar een optreden te gaan voor een staalkaart van zijn kunnen. Ook na meerdere keren blijft het indrukwekkend hoe [...]

We vroegen ons bij het concert van Maya’s Moving Castle in Nijdrop vrijdagavond af wat de zin en de rol van een voorprogramma zijn. Het viertal stapte immers “koud” het podium op, in een zaal waarin nog geen live-noot weerklonken had die avond. Voorprogramma’s heten het publiek op te warmen, in de sfeer te brengen en zijn vaak een toetssteen waartegen de headliner er nog beter uitkomt. Is het dan een nadeel om als enige band op te treden of benadruk je dat het om jou gaat en om niemand [...]

Nadat Peter Cremers met een vertrouwenwekkende stem de plaat inleidt, start KodiaK Station van Reiziger met groezelige gitaren, als het veegste van Nirvana toen die zich op In utero afzetten tegen het commerciële succes dat hen te beurt was gevallen. Peter Cremers ken je overigens als de stem van heel wat documentaires op Canvas , wat de keuze voor diens bijdrage in feite logisch maakt. Déze man geloof je meteen. Rond de eeuwwisseling, van 1997 tot 2001, [...]
In elke zichzelf respecterende platenkast vind je naar onze bescheiden mening een exemplaar van The K&D sessions , een verzameling remixes gemaakt door Kruder & Dorfmeister . Minder bekend is wellicht dat de helft van dat producersduo, meer bepaald Richard Dorfmeister, sinds 1997 samen met Rupert Huber albums uitbrengt als Tosca . De nieuwste worp van de Oostenrijkers heet Odeon . Wie enigszins vertrouwd is met de platen waaraan Dorfmeister al meewerkte, weet dat hij een soort lounge mag [...]

Wanneer de AB alle zetels en stoelen bovenhaalt, weet je dat het een avond wordt waarop aandachtig luisteren de boodschap is. De komst van Conor Oberst naar een overigens uitverkochte zaal was daar niet vreemd aan. De man vertelt verhalen in zijn songs, die een attent oor verdienen. Openen mocht Simone Felice . Geen vrouw zoals je zou verwachten op basis van de schrijfwijze van de voornaam, maar een [...]

Nu we de eerste sneeuw van het jaar gehad hebben, allemaal knus onze warmte gezocht hebben 's avonds in de huiskamers, met een kop warme soep of een whisky, weten we maar al te goed in welke omstandigheden een plaat als het debuut van Mister And Mississippi het best tot zijn recht komt. Dit (in tegenstelling tot wat de naam misschien doet vermoeden) Nederlandse viertal grossiert immers in americana die wij steevast associëren met de besneeuwde bergtoppen van de Appalachen. De rustige, pastorale muziek van de Nederlanders tovert je living immers gegarandeerd [...]

Vorige week waren de jaren ’80 weer helemaal terug in de Charlatan met Kiss The Anus Of A Black Cat , dat vorig jaar op ‘Weltuntergangsstimmung’ helemaal het new wave-register opentrok. Luisteren naar voorprogramma Rape Blossoms is als verdwalen in je collectie Joy Division -platen. De jonge Gentse band lijkt wel aan een infuus gelegen te hebben waardoor ze de groep rond Ian Curtis niet alleen [...]

In 1992 werden we tussen alle grungegeweld verrast en gecharmeerd door het Nederlandse Bettie Serveert , dat met Palomine een haast iconisch album afleverde. Daarop stond niet alleen de prachtige titelsong, een baken van rust met Breedersachtige harmonie, maar ook het lekker ruige Kid's allright . Sindsdien bleef de band albums uitbrengen, die echter nog zelden opgemerkt werden. In 2010 nog was er Pharmacy of love , met de geweldige single Deny all . Wat volstaat om te zeggen dat Bettie Serveert niet alleen nog steeds bestaat, maar [...]